เป็นเรื่องปกติถ้าบางครั้งเข้า
บอร์ดฟ๐นต์(ที่สิงสถิตเมื่อรู้สึกอยากปั่น)แล้วได้รับ จมล.
(จดหมายลับ)
เพราะหมายความว่ามีบางคน(ในบอร์ด)คิดถึง สงสัย มีอะไรอยากแอบถาม หรือบางคนอยากแอบด่า 555+
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง (ที่จริงแต่ละครั้งก็ไม่เหมือนกันสักครั้ง -*-)
เพราะเนื้อความในจดหมายอ่านแล้วไม่เข้าใจ (หรือเราโง่เอง??) แถมมีลิงค์ประหลาดให้กดเข้าไปอีกต่างหาก
ปรากฏว่าจดหมายฉบับนั้นเป็นการประกาศจาก
น้องเดือนว่า แนนโดนแท็กซะแล้ววววววว
โอ้แม่เจ้า... ถึงจะยังไม่เข้าใจในความหมายของการแท็ก แต่ตูขอตกใจไว้ก่อนเลย!!
อ่านไปอ่านมาได้ความว่า "ต้องลอกข้อความของน้องเดือนมาแปะ"

ดังนี้...
"Blog-Tag คือการละเล่นอย่างหนึ่งของวัฒนธรรมคนเขียนบล็อก
กติกาคือบล็อกเกอร์ทั้งหลายหลังจากโดนลากตัวมาแล้ว
(หรือได้รับอีเมล์จากเพื่อนซึ่งเล่าอะไรเบลอๆ ประหลาดๆ เกี่ยวกับคำว่า Blog Tag)
บุคคลผู้นั้นจะต้องตีหน้าเศร้าเล่าความจริงถึงเรื่องราวลับๆ ของตัวเองมา 5 อย่าง
จากนั้นก็แท็กต่อไปให้อีก 5 คน ไปเรื่อยๆ…"
ดังนั้น คล้ายจดหมายลูกโซ่ ผลของมันคือการแท็ก(ส่ง)ต่อไปเรื่อยๆ จนแทบไม่มีที่สิ้นสุด
และจะมีการคายความลับมากมายก่ายกองจากเหล่าคนเขียนบล็อค
เช่นกัน... ถ้าเราตามอ่านการแท็กของผู้คนไปเรื่อยๆ เราก็จะได้เห็นสายใยโยงความสัมพันธ์ของจักรวาล วะฮ่ะฮ่า... (-*- เพ้อเจ้อ)
ส่งต่อครั้งละ 5 คน นี่ไม่ใช่น้อยเลย
(ลองเอา 5x5x5x5x5x5..... จำนวนเพิ่มขึ้นทวีคูณเลยทีเดียว เว้นแต่ว่าจะมีคนไม่สนใจไม่เล่นด้วยนะ หุหุ)
เอาละ
ต่อไปนี้คือ 5 สิ่งเกี่ยวกับแนน
1. ชื่อจริง
วนัสนันท์ (มาจาก วนัส ที่แปลว่า ป่า +นันท์ ที่แปลว่า ใจ รวมกันได้ความหมายว่า คนใจกว้างดังป่าเขาลำเนาไพร)
รักชื่อนี้มากๆ เพราะเป็นชื่อความหมายดีที่แม่ตั้งให้
สงสัยแม่คงรู้ล่วงหน้าว่าโตขึ้นแนนจะ "กว้าง"ละมั้ง
ตอนนี้ทั้งหน้า ปาก พุง เอว อะไรต่อมิอะไรในตัวแนนดูจะกว้างไปหมด

อ้อ แล้วก็ไอ้อาการรักชื่อจริงของตัวเองเนี่ย มันเริ่มปรากฏเมื่อหลายปีก่อนตอนยังเรียนอยู่มัธยมปลาย (นานโคตรๆ)
เนื่องจากแม่แนนเป็นขาประจำหมอดู และครั้งนั้นแม่ไปดูหมอ ด้วยความสงสัยในโชคชะตาว่าทำไมคนในครอบครัวถึงเจอแต่เรื่องไม่ดีๆ
ได้ความว่า...
ทุกคนในบ้านมีชื่อที่เป็น "กาลกิณี" เมื่อเทียบกับวันเดือนปีเกิด ต้องเปลี่ยนชื่อในเวลาอันรวดเร็ว ไม่เช่นนั้นชีวิตจะมีแต่เรื่องร้ายๆ
ให้ตายเถอะ แบบนั้นใครจะยอม

แนนคิดในใจว่า เอาวะ เป็นไงเป็นกัน จะต้องเถียงกับแม่ยังไงก็ไม่เปลี่ยนเด็ดขาด
ปรากฏว่า แม่ยังบอกไม่หมด พระหมอดูท่านว่า ทุกคนในบ้านยกเว้น "วนัสนันท์"
ชื่อนี้เป็นชื่อดี เหมาะกับคนน่ารักอย่างแนนอยู่แล้ว
...ฮูเร่... ข้าพเจ้าไม่ต้องเปลี่ยนชื่อ

แนนก็เลยพึงพอใจในชื่อจริงของตัวเองมากขึ้นเป็นกองตั้งแต่วันนั้น
จบ .
2. ครอบครัว
สิ่งที่ทำให้รู้สึกแย่มากๆ ทุกครั้งที่นึกขึ้นได้ คือ ความรู้สึกไม่ผูกพันกับครอบครัวของตัวเอง
อธิบายได้บางอย่างว่าทำไมถึงกลายเป็นแบบนั้น
ส่วนหนึ่งคงเพราะตอนเด็กๆ ช่วงเวลาแค่ปีหรือสองปีที่แม่กับเตี่ยส่งไปอยู่กับป้า ย่า และญาติฝ่ายเตี่ยที่ จ.ชัยนาท
ทำให้แนนผูกพันกับทุกคนที่นั่นมาก มากว่าเตี่ยกับแม่ที่แนนอยู่ด้วยมานานกว่า 10 ปีเสียอีก
จำได้ว่า ปิดเทอมฤดูร้อนเมื่อไหร่จะดีใจเป็นที่สุด เพราะจะได้ไปอยู่บ้านนอกที่ชัยนาท
และเมื่อวันหยุดสิ้นสุดลง ต้องกลับบ้านจ.ชลบุรี แนนจะร้องไห้ตั้งแต่ก่อนกลับ 2 วัน จนกลับบ้านแล้วอีกประมาณ 1 สัปดาห์
ร้องไห้คิดถึงป้า คิดถึงย่าตลอดเวลาที่อยู่บ้านตัวเอง ไม่ว่าจะอยู่ในห้อง ตอนอาบน้ำ ตอนล้างจาน ฯลฯ เมื่อไหร่ก็ตามที่อยู่คนเดียว
3. นิสัยเสีย (ที่จริงเป็นข้อเดียวกับข้อ 2 แต่เห็นว่าจะยาวเกินไป เลยขึ้นข้อใหม่ซะเลย)
แม่บอกว่าแนนเป็นคนดื้อเงียบ ทั้งการประมวลของแม่เองและภาพรวมจากคำบอกเล่าของหมอดู
ตอนเด็กๆ แนนก็คงดื้อแบบที่เรียกว่า "ดื้อเงียบ" และ "ดื้อตาใส" อย่างที่แม่บอกจริงๆนั่นแหละ
เพราะโดนตี(อย่างรุนแรง) ค่อนข้างบ่อย ด้วยวัตถุอะไรก็ตามที่แม่หาได้รอบตัวตอนนั้น
กับความผิดก็คือ โกหกปกปิดอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง, ล้างจานแล้วทำจานแตกหรือทำของเสียหาย, ทำงานบ้านไม่ค่อยละเอียด, หรือทำอะไรก็ตามไม่ได้อย่างใจแม่
แนนก็เลยเป็นเด็กอกตัญญูไม่ค่อยรักแม่ และไม่ผูกพันกับเตี่ย
ไม่ว่าวันสำคัญอะไรก็ไม่รู้สึกเป็นพิเศษ จะว่าเฉยชาก็คงได้... นั่นตอนเด็กๆประถมจนถึงจบม.ปลายนะ
พอขึ้นมหาวิทยาลัยมาเรียนไกลบ้าน (ม.ศิลปากร จ.นครปฐม) ก็ดีขึ้น โทรหาแม่บ้าง บอกรักแม่กับเตี่ยบ้าง คิดถึงบ้านบ้าง นานๆที
แต่สำหรับเรื่องการกลับไปอยู่บ้าน
จนตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ แม้ว่าตอนกลับจากชัยนาทจะไม่ร้องไห้แล้ว แต่ก็ไม่รู้สึกอยากกลับบ้านตัวเอง(ที่ชลบุรี)เลยแม้แต่น้อย ถึงการอยู่คนเดียวจะเหงาหน่อยก็เหอะ
แนนเป็นอะไรไป??
4. ความฝัน
ปกติถ้าต้องตอบคำถามเกี่ยวกับความฝัน แนนจะนึกนานมาก
เพราะแทบไม่แน่ใจเลยว่า ความฝันของแนนคืออะไร? แล้วที่จริงแนนมีฝันหรือเปล่า?
เออเว้ย... ตอบยากจัง
ลองไล่เลียงดูนะ (ลำดับก่อนหลังขึ้นอยู่กับว่า อันไหนผุดขึ้นมาก่อนก็แปะก่อน)
- อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น เหมือนจะน้ำเน่าแต่เป็นความจริง
เพราะไม่อยากแสดงเป็นผัวเมียทะเลาะกันให้ลูกดู(มีตัวอย่างร้ายๆที่เห็นกับตาบ่อยๆ รู้สึกไม่ดีอย่างแรง)
เออ แต่ก่อนจะมีครอบครัวก็ต้องหาแฟนให้ได้ก่อนใช่มั้ย เฮ้อ... ข้ามขั้นตอนนี้ไปเลยไม่ได้เหรอวะ -*-
- อยากเป็นดีเจ ชอบฟังเพลงและคุยกับตัวเอง คุยกับสิ่งรอบตัวได้เรื่อยๆ ใครได้ยินอาจคิดว่าบ้า ที่จริงก็บ้า 555+
- อยากเปิดร้านไอศกรีม ชอบกินไอติม ชอบกินน้ำปั่น จะตกแต่งร้านให้น่ารักน่ากินเลยคอยดู
- อยากตัดต่อวีดีโอเก่งๆ แบบคนมาดูแล้วอินสุดๆ
- อยากทำเว็บเป็นด้วย กำลังจะได้เริ่มแล้ว
- อยากมีฟอนต์เป็นของตัวเองซักตัวนึง ถ้าทำได้จริงนะ ตัวเดียวก็ดีใจตายแล้ว
เพราะแนนเป็นคนเข้าใจอะไรยาก ไม่ค่อยจำเรื่องเป็นประโยชน์ แถมอะไรที่เกี่ยวกับโปรแกรมสร้างสรรค์ๆ นี่ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ได้เรื่องเลย
(ความลับคือ ยังไม่ได้เริ่มศึกษาเลยซักนิด

)
5. ผู้ชายที่แนนรักมานาน และ ผู้ชายที่แนนตกหลุมรัก
คนโชคร้ายที่แนนรัก ชื่อนายเจษฎา เทิดประชาราษฎร์ เรียนรุ่นเดียวกัน
เจอกันครั้งแรกตอนไปทำค่ายให้น้องๆนักเรียนที่จ.กาญจนบุรี เดือนพฤศจิกายน ปี2546
ก่อนหน้านี้ 1 ปีหลังจากเลิกกัน แนนร้องไห้ทุกทีที่คิดถึง น้ำตาไหลทุกครั้งที่คุยโทรศัพท์ด้วย ไม่ว่าจะคุยเรื่องอะไรก็ตาม
แปลกที่ตอนนี้สบายใจดี คิดถึงกันบ้าง โทรหากันได้ คุยสัพเพเหระซกมกหยาบคายอะไรก็ได้ทุกเรื่อง
ให้บอกรักตรงนี้ยังไม่อายเลย
"แนนรักเจษว่ะ"
เอ่อ... ส่วนคนที่แนนตกหลุมรักเมื่อไม่นานมานี้ (ทั้งที่เคยรู้สึกว่าการรักใครที่ไม่ใช่เจษนี่มันยากมาก)
อยู่ไกลน่ะ แล้วก็คงไม่ได้เจอกันง่ายๆ
(หมายความว่า ชีวิตนี้อาจจะไม่ได้เจออีกแล้ว แน่นอน คำตอบของรักครั้งนี้คือแห้ว)
จะว่าไปก็คิดถึงเหมือนกันนะเนี่ยคุณนางนวล (นามสมมุติ)
โอ้ว...
ครบ 5 ข้อแล้ว เหนื่อยชะมัด

บุคคลที่ข้าพเจ้าจะแท็กต่อก็คือ
- เฮียโอ๋(ระจัน)
- ชาร์ป
- น้องจั๊ว -- เปลี่ยนเป็น ม๋าแอม
- ไอ่ไบท์
- พี่สร้อย
(ที่จริงมี พี่เจ กับ จักรี และ เฟิร์น อยู่ในลิสต์ที่จะส่งให้ด้วย แต่โดนคนอื่นชิงตัดหน้าไปก่อน

)
...
ความลับคือ แนนกำลังมีแผนแอบนิสัยเสียแหกกฎการแท็ก
กำลังจะแปลเป็นอีกภาษา ส่งให้เพื่อนสิงคโปร์คนนึงที่สนิทกันอย่างรวดเร็ว (เป็นแท็กที่ 6)
ที่จริงการกระทำครั้งนี้กำลังอยู่ในช่วงพิจารณา เพราะภาษาอังกฤษไม่แข็งแรง แต่ยังไงก็อยากส่งให้
เผื่อจะได้มีเชื้อสายแท็กไปเมืองนอกเมืองนากะเค้าบ้าง (หวังว่าจะได้ผล

)
...